talinghaga ng sapot « I aM wHaTeVeR U tHiNk I aM

Tuesday, September 14, 2004

talinghaga ng sapot

Parang idinulot ng salamangka ang ating pagtatagpo. Mula sa salasalabid na mga sinulid ng Web, ikinulong tayo ng YM sa isang silid na sinarili natin.

Sa lambong ng kawalang-pagkakakilanlan, naghingahan tayo ng mga tagong hinanakit at nagpatayugan tayo ng hugis sa ating mga dakilang pangarap. Sa proseso’y patuloy tayong naghabi ng mga titik na naging mga salita’t mga pangugusap na sapat upang tayo’y magpatuloy.

At ang mga titik ay naging tinig—matamis na tinig na aking kinasanayan at inasam-asam sa bawat kiriring ng munti kong telepono. Naging oyayi para sa akin sa pagdatal ng madaling araw ang mga awit mong pilit. Sa gitna ng patuloy na palitan ng mga kuwento ng kasayahan at kasiphayuan at sa pagitan ng mga hikbi’t halakhak, lalong umunlad ang musika ng ating elektronikong pagkakaibigan.

At ang tinig ay nagkaroon ng mukha.

Nagdadala ng pagkabagabag ang iyong presensya. Pakiramdam ko, malapit mo nang sakupin pati ang daigdig ng aking mga panaginip na naka-encode sa HTML format, ngunit tila sigaw na nagtataboy ng antok ang iyong mga bulong.

Nahuhulog na yata ako. Ngunit natatakot akong bumagsak sa Net na puno ng sapot ng kabiguan, sapagkat ang salamangka ay maaring mawala sa isang iglap lamang. Natatakot akong sa aking pagkahulog ay wala ka at magigisng na lamang akong nag iisa lamang pala akong nangarap na mahulog sa inaakala kong kaygandang panaginip.. oo panaginip lamang marahil..

Bagamat pansamantalang pinagsanib ng Web ang magkaiba nating daigdig, dagliang itong nagwakas sa sandaling tayo’y ma-disconnect. Oo nga’t pinagdugtong ng mga kawad ng telepono ang ating mga tinig, ang ugnaya’y agad ring napapatid sa sandaling ibaba natin ang awditibo ng telepono. At naging parmanente ang ating mga pansamantalang “Good bye”.

Naging ilusyon maging ang aktwal na pagsasama sapagkat ang ating diwa’y hindi nagkakasalubong. Lalong pinatitindi ng realidad ang distansyang namamagitan at nang mga damdaming walang kasiguraduhan.

Inakala kong may patutunguhan ang virtual nating pagkakaibigan. Akala ko, ang bawat hello, ang bawat awit, ang bawat hagikhik ay pwede kong i-download at i-save sa server ng aking puso.

Ngunit hindi at hindi maaari.

Oo nahulog na ko. At nangyari ang kinatatakutan kong pagbagsak sa Net na puno ng sapot ng kabiguan.

Magdi-disconnect na ba ko?=(

Posted at 06:30 pm by liturgyOFdeath


	Ryjen_josh September 14, 2004 06:53 PM PDT Is that really what you feel? anyway that so sweet of u, sana d lang sa word na mga ginagwa mo sana sa totoong buhay din gudluck mare...:)

Leave a Comment:

Home

"TiNToY'S HaVeN"



Message

I'm Sick of Painting in Black and White. My Pen is dry, now I'm uptight. So sick of limiting myself to fit your definition. Redefine.
~Redefine~

Christina R. Lim, labing siyam na taong gulang, babae, ipinanganak noong ika-25 ng Oktubre, ng taong mil nwebe syentos otsenta y cuatro, bunso sa apat(o lima?) na magkakapatid, tubong Zambales, kasalukuyang binubuno ang ikatlong antas ng kolehiyo sa Politeknikong Unibersidad ng Pilipinas sa kursong Sikolohiya, di palabasa kung kaya walang gaanong laman ang utak kundi mga bagay na bigla na lang sumusulpot mula sa kawalan.

ABSOLUTELY (Story Of A Girl)
Nine Days

This is the story of a girl
Who cried a river and drowned the whole world
while she looks so sad in photographs
I absolutely love her
When she smiles

And how many days in a year?
She woke up with hope but she only found tears
And I can be so insincere
Making her promises never for real
As long as she stands there waiting
Wearin' the holes in the soles of her shoes
How many days disappear?
You look in the mirror, so how do you choose?

Your clothes never wear as well the next day
And your hair never falls in quite the same way
But You never seem to run out of things to say

This is the story of a girl
Who cried a river and drowned the whole world
while she looks so sad in photographs
I absolutely love her
When she smiles

How many lovers would stay?
Just to put up with this shit every day and all day
How did we wind up this way?
Watchin' our mouths for the words that we say
As long as we stand here waitin'
Wearin' the clothes of the souls that we choose
How do we get there today?
When we're walkin' too far for the price of our shoes

Your clothes never wear as well the next day
And your hair never falls in quite the same way
But you never seem to run out of things to say

This is the story of a girl
Who cried a river and drowned the whole world
while she looks so sad and lonley there
I absolutely love her
When she smiles

And your clothes never wear as well the next day
And your hair never falls in quite the same way
But you never seem to run out of things to say

This is the story of a girl
Who cried a river and drowned the whole world
And while she looks so sad in photographs
I absolutely love her

This is the story of a girl
Her pretty face she hid from the world!
And while she looks so sad and lonely there
I absolutely love her

This is the story of a girl
Who cried a river and drowned the whole world
while she looks so sad in photographs
I absolutely love her
When she smiles

When she smiles

Contact Me