my condolences goes out to a friend.. she just lost her father last week.. mild stroke lang daw na lumala ang dahilan.. nung makita ko sya sa school, gusto ko sana sabihing "tol, welcome to the club"... kung di lang ako binatukan isa pa naming kaklase..:D and then we had the chance to talk after the chem class.. i can see that she's really in pain.. usap usap lang kami.. then sabi nya sa kin, "buti ka pa, bata ka pa nung mawala tatay  mo.. at least, di mo pa alam un, di pa ganun kasakit." napatigil lang ako.. at napaisip.. usap uli.. kahit na kalahati't isa ng utak ko, lumilipad sa dako paroon.. tinatangay ng kawalan kung saan musmos pa ko..

binilang kung ilang taon ko nang di naranasan ang pagpatay ng kandila sa cake tuwing bday ko.. maraming bata sa paligid, lahat nakangiti.. at ako.. ako ang bida sa lahat.. nakasuot ng magandang magandang damit.. ang saya saya nun.. lahat nandoon.. pero di pala.. bakit wala si papa? tuloy lang.. ang saya saya.. natapos ang sandali ng tila walang hanggang kaligayahan.. syempre pa, isa lang ang hinanap ko.. ang taong syang nasa likod ng lahat ng ito.. ngunit tila isang paggising mula sa isang napakagandang panaginip, isang reyalisayon, ang hangin ay napuno ng kalungkutan.. di ko alam kung ano ang nangyari nung mga panahon na yon.. ang natandaan ko na lang ay ng mapunta kami sa lugar kung saan puting puti ang paligid pati na rin ang mga taong nakapaligid.. ngunit sa kabila niyon, alam ko.. malubha sya.. sa mismong kaarawan ko pa.. ilang araw ang dumaan.. namalayan ko na lang na nasa isang lugar kami kung saan maraming tao.. may bulaklak pa.. at nakita ko syang nakahimlay sa isang magandang kahon? tandang tanda ko pa ang amoy ng silid na yon.. dahil sa tuwng maamoy ko yun ay kasabay ng pagragasa ng mga alaala.. (ganun ako.. naaalala ko ang mga nangyari sa pamamagitan ng amoy na naamoy ko nung mangyari ang nasabing pangyayari..hehehe.. gulo ko no?) un.. enough of that..

kung ako papipiliin.. mas gusto ko pa rin na nakasama ko pa sya ng matagal.. alam kong masakit ang oras ng paghihiwalay.. pero lahat naman lumilipas diba? gusto kong sabihin sa kaibigan ko na if i were given the chance, mas pipiliin ko ang lugar na kanya.. nawalan man siya ng ama, lilipas din ang lahat ng sakit.. pero hinding  hindi ang mga magagandang alaala na naranasan nya sa piling nito.. 

Parang idinulot ng salamangka ang ating pagtatagpo. Mula sa salasalabid na mga sinulid ng Web, ikinulong tayo ng YM sa isang silid na sinarili natin.

Sa lambong ng kawalang-pagkakakilanlan, naghingahan tayo ng mga tagong hinanakit at nagpatayugan tayo ng hugis sa ating mga dakilang pangarap. Sa proseso’y patuloy tayong naghabi ng mga titik na naging mga salita’t mga pangugusap na sapat upang tayo’y magpatuloy.

At ang mga titik ay naging tinig—matamis na tinig na aking kinasanayan at inasam-asam sa bawat kiriring ng munti kong telepono. Naging oyayi para sa akin sa pagdatal ng madaling araw ang mga awit mong pilit. Sa gitna ng patuloy na palitan ng mga kuwento ng kasayahan at kasiphayuan at sa pagitan ng mga hikbi’t halakhak, lalong umunlad ang musika ng ating elektronikong pagkakaibigan.

At ang tinig ay nagkaroon ng mukha.

Nagdadala ng pagkabagabag ang iyong presensya. Pakiramdam ko, malapit mo nang sakupin pati ang daigdig ng aking mga panaginip na naka-encode sa HTML format, ngunit tila sigaw na nagtataboy ng antok ang iyong mga bulong.

Nahuhulog na yata ako. Ngunit natatakot akong bumagsak sa Net na puno ng sapot ng kabiguan, sapagkat ang salamangka ay maaring mawala sa isang iglap lamang. Natatakot akong sa aking pagkahulog ay wala ka at magigisng na lamang akong nag iisa lamang pala akong nangarap na mahulog sa inaakala kong kaygandang panaginip.. oo panaginip lamang marahil..

Bagamat pansamantalang pinagsanib ng Web ang magkaiba nating daigdig, dagliang itong nagwakas sa sandaling tayo’y ma-disconnect. Oo nga’t pinagdugtong ng mga kawad ng telepono ang ating mga tinig, ang ugnaya’y agad ring napapatid sa sandaling ibaba natin ang awditibo ng telepono. At naging parmanente ang ating mga pansamantalang “Good bye”.

Naging ilusyon maging ang aktwal na pagsasama sapagkat ang ating diwa’y hindi nagkakasalubong. Lalong pinatitindi ng realidad ang distansyang namamagitan at nang mga damdaming walang kasiguraduhan.

Inakala kong may patutunguhan ang virtual nating pagkakaibigan. Akala ko, ang bawat hello, ang bawat awit, ang bawat hagikhik ay pwede kong i-download at i-save sa server ng aking puso.

Ngunit hindi at hindi maaari.

Oo nahulog na ko. At nangyari ang kinatatakutan kong pagbagsak sa Net na puno ng sapot ng kabiguan.

long time no write here.. nyways.. minsan kasi.. namomroblema ako sa kung ano isusulat ko.. i guess the problem with me is i always look up to what others might say 'bout me.. yeah.. naisip ko, i should write what i want to.. not what others want me to.. well, i might do that.. the hell what others might think bout me..

well, it all started siguro nung bata pa ko.. i was always been told what to do.. never allowed to say what i feel.. only taught to listen, not to speak.. hanggang ngaun, nagssuffer pa rin ako.. can't express my ideas and feelings.. so afraid to be criticized.. don't want to be like this habang buhay.. hay.. hope ma overcome ko to.. nyways.. tapos na rin ang sobrang hectic na mga weeks.. we're now looking forward to our final examinations.. sana matapos na..

whoah! exhausted na naman ang buong araw na to.. bakit ba ipinanganak pa si apruevo? (juz kiddin', hehehe.. sama no?) nah.. ibang klaseng pressure na talaga dulot nya sa kin.. pero infairness, bumabait na rin sya these past few days ah.. mukhang tinutubuan na rin ng puso..

tapos na  midterm kay pareng nick.. sa wakas.. isa na lang.. kay mareng nenita na lang.. kung bakit kasi di pa pumasok nung monday eh.. yan talagang mga prof na yan.. ang galing magsalita sa mga absences ng mga estudyante.. pagdating sa kanila, ok lang.. sabagay.. ganun talaga buhay..

teka.. dami may birthday ngaun.. bday ni utol ngaun.. di ko man lang nabati..(walang hya kasi ung holdupper na un.. pati ako tinalo.. nawalan na naman ako ng phone.. no ba namang buhay to??) bday din ni eula.. crewmate ko sa BTIC.. tatawagan ko na lang mamaya.. syempre, bday din ni collective.. :((

hay.. un lang muna sa ngaun..